رهــــــــــایـــــی

رهــاشــويم

...بياييد از قيد ”من“ رها شويم...

این منیت است که انسانها را تنها می سازد

و در جهانی مهر و موم می کند که هیچ کس نمی تواند وارد آن شود. فاصله ها فقط یک توهم است. از دیگران جدا می نماییم چون نگرش منیّتمان ما را مجزا و تنها می سازد. اما اگر منیت کنار نهاده شود همه ما در حیطه نوری بی پایان محاطیم. هر اندیشه و هر یاخته ای از تن ما در اقیانوس بیکران نورزاییده می شود تا به همانجا برگردد. پس بجز نگرش منیت هیچ چیز در انسانها نیست که بخشی از هر کس دیگر نباشد.

رهایم کردی..؟؟

ازچه اي دوست، چنين زود رهايم کردي!!

با غم و سوختن و دود ، رهايم کردي

وسعت درد جدايي به تو معلوم نبود !؟

که به اين طاقت محدود ، رهايم کردي

دست و پا بسته اندوه خموشي و غروب

پشت دروازه مسدود، رهايم کردي

عمر را وقف رسيدن به تو کردم؛ آنگاه

آه ! اي کعبه مقصود، رهايم کردي

بسته بودم به تو اميد رهايي؛ آخر

تو هم اي باور موعود، رهايم کردي

--رهایـی--

Image hosted at bigoo

برای کسی که تو را دوست دارد سبد سبد ستاره بفرست. برای کسی که دل نگران توست به روی یک گل پیام بنویس. برای دستهایی که نزد خدا برای تو دعا می کنند ؛بوسه بزن. برای قلبی که برای تو بی قرار است یادگاری بفرست. به خودت بیا و او را دریاب؛او به تو محتاج است همان گونه که گیاه به خاک و آسمان به خورشیدمحتاج است. کسی را که به وسعت تنهایی هایش تو را دوست دارد تحقیر مکن. برای دل عاشق او شمع نذر کن. ثانیه ها را متو قف کن. برای کسی که در انتظار توست عشق را باور کن.

Image hosting

ارغوان

من حلزون وار زندگی میکنم خسته از امیدهای واهی خسته از دوست داشتنهای کذایی خسته از دل بستن به کسانی که از خون من و تبار من نیستند من خسته ام... خسته از این که کرم شب تاب را فانوس دریای بدانم!

ارغوان

Myspace layouts

چقدر سخته توي چشماي کسي نگاه کني که تمام مهرت رو ازت دزيده و به جاش يه زخم هميشگي به قلب تو هديه داده و به جاي اينکه لبريز از کينه و نفرت شي حس کني که هنوز دوستش داري. چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به ديواري تکيه بدي که يه بار زير آوار غرورش همه وجودت له شده. چقدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني اما وقتي ديديش هيچ چيز جز سلام نتوني بگي......... چقدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ ديگه ايي ببيني و هزار بار تو خودت بشکني و آروم زير لبت بگي:گل من باغچه نو مبارک

ارغوان

دلتنگی از وقتی که مُردم

دلتنگی هایم چندین برابر شده است.

یادت هست؟

حتی آن روزها که تمام ثانیه هایش را

با تو بودن خرج می کردم

آرام و بی صدا می گفتمت:

دلتنگم.

و این دلتنگی لعنتی هیچگاه رهایم نکرد

تا لحظه ی مرگ.

دوستت دارم شیرین ترین کلمه ای ست که

در این مکان عجیب و غریب برایت می نویسم.

وقتی تازه زیر خاکی شدم

قدیمی تر ها تشـر می زدند

که چرا هنوز هم به آن بالا فکر می کنی؟

در این جا

اندیشیدن به آن بالاها چندان خوشایند نیست.

هنوز موریانه ها به چشمانم نرسیده اند.

می دانی؟

من نگران قلبم هستم

اگر آن را هم بخورند

دیگر با کجای وجودم باید دوستت داشته باشم؟

اینقدر از من نترس

شب سوم بعد از مرگم

آمدم به خوابت که همین را بگویم،

اما از ترس جیغ زدی و از خواب پریدی.

نفهمیدم چرا تا این حد وحشت کردی !

اما ببین...

به خدا من همان عاشق سابقم

فقط...

فقط کمی مُرده ام !

همین......

ارغوان

|+|نوشته شده در جمعه 1386/01/10 ساعت 0:27 قبل از ظهر توسط --رهــایــی-- |