رهایم کن
که می گردم،

رها از تهمت مردم،
رهایم کن

که بگریزم
به صحرا دل بیاوزیم،

رهایم کن
که عشقمت بی نشانم کرد

کسی گفت گمراهم،
به دوزخ می رود راهم

خداوندا...   نمی دانم

چه کردم که گمراهم
اگر عاشق شدن

ننگ است
برای سینه ای که
تنگ است!!

رهایم کن
که دیگر پاک پاکم