رهــــــــــایـــــی

به ياد آور..

به ياد آور زمانی را
که چشمانم نگاه ارغوانی داشت
و لبهايم برای مستی در يا
دوباره شعر می خواندند
اقاقیا!
چرا تنها
چرا جامانده ای اينجا
چرا غم داری ای زيبا
چرا ديگر نمی خوابی
تو از کابوس بيزاری؟
مگر امروز هم باران صدای نی لبک میداد؟
و ذهن مرد بيچاره
همان سان بينوا می خواند:
تورا ديگر نمی خواهم
و مستی را
رهايم کن و يادآور

|+|نوشته شده در یکشنبه 1386/06/11 ساعت 7:15 قبل از ظهر توسط --رهــایــی-- |